Arayar- A unique race of saints and warriors.

Sree Buddha: The first Arayar in the world

ജൈന-ബുദ്ധ മതാനുയായികളായ കലച്ചൂരി/കളഭ്ര രാജാക്കന്മാരുടെ പിന്മുറക്കാരാണ്, അരയര്‍.

അരയര്‍ ഒരു ജാതിപ്പേര്‍ ആയിരുന്നില്ല.

പുരാതത ഇന്ത്യയില്‍ നിലനിന്ന ഏറ്റവും പഴയ മതമാണ്‌ ജൈനമതം. ജൈന മതപ്രകാരം, കോപം, ആര്‍ത്തി, അത്യാസക്തി, അഹന്ത  എന്നീ നാല് ആന്തരിക ശത്രുക്കളെ പരാജയപ്പെടുത്തി മോക്ഷപ്രാപ്തനാകുന്ന സന്യാസികളെ “അരിഹന്ത്” എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരം അരിഹന്ത് ആയ വ്യക്തികളാണ് ജൈന മതത്തിലെ ദൈവ പുരുഷന്മാര്‍ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന 24 തീര്‍ത്ഥങ്കരര്‍. ആദിനാഥന്‍ ആദ്യത്തെതീര്‍ത്ഥങ്കരരും, മഹാവീര്‍ ഒടുവിലത്തെ തീര്‍ത്ഥങ്കരരും ആണ്. ജൈന മതത്തിലെ അരിഹന്ത്, (പാലിഭാഷ)ബുദ്ധമതത്തിലെ, അരയര്‍, അരയ്യര്‍, അരിയര്‍,(തമിഴ്) ആര്യര്‍, ആര്യ (സംസ്കൃതം) എന്നീ പദങ്ങള്‍ സമാന ഗണത്തിലുള്ളവയാണ്. ബുദ്ധനെ പുരാതന തമിഴ് കൃതികളില്‍ “അരയര്‍” എന്നാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ബുദ്ധമതം.

ബുദ്ധമതസ്ഥാപകനും , ഗുരുവും ആയ ഭഗവാന്‍  ഗൗതമ ബുദ്ധന്‍ (563-483 BC) ശാക്യ ഗോത്രത്തിലാണ് പിറന്നത്‌. ഗരുഡപുരാണം (1.86.10.11) അനുസരിച്ച് രാമനും, കൃഷ്ണനും ശേഷം ബുദ്ധന്‍, വിഷ്ണുവിന്റെ ഒന്‍പതാമത്തെ അവതാരം ആയാണ് പറയപ്പെടുന്നത്‌. ബുദ്ധന്റെ പിതാവ് സുദ്ധോദന സൂര്യവംശത്തിലെ ശാക്യ ഗോത്ര വംശജനാണ്.

ശാക്യ ഗോത്രത്തിന്റെ ഉത്ഭവം വിഷ്ണുപുരാണത്തിലും, ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിലും, ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലും പറയുന്നുണ്ട്. ശാക്യഗോത്ര വംശജര്‍ “ശാക്യഗണരാജ്യ” എന്ന പേരില്‍ ഒരു സ്വതന്ത്ര നാട്ടുരാജ്യം തന്നെ രൂപീകരിച്ചിരുന്നു. പുരാതന ഇന്ത്യയിലെ കപിലവസ്തു ആയിരുന്നു അതിന്റെ തലസ്ഥാനം.

സുര്യവംശം(Solar Dynasty) എന്ന് പൊതുവായി അറിയപ്പെടുന്ന ഇക്ഷ്വാകു സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഒരു ഗോത്രമാണ്, ശാക്യ. ഭഗീരഥ, രഘു, ദശരഥന്‍, രാമന്‍. എന്നിവര്‍,  ഇക്ഷ്വാകു സാമ്രാജ്യത്തിലെ പ്രശസ്തരായ രാജാക്കന്മാരാണ്‌. രഘുവിന് ശേഷം, രഘുവംശം എന്ന പേരില്‍ ഈ രാജവംശം അറിയപ്പെട്ടു. മറ്റു അറിയപ്പെടുന്ന രാജാക്കന്മാര്‍, സത്യവൃത, ഹരിശ്ചന്ദ്ര, ദിലീപ, സാഗര, പ്രസേനജിത്ത് എന്നിവരാണ്. ബുദ്ധ മത ഗ്രന്ഥമായ “മഹാസമ്മത”പ്രകാരം, ഇക്ഷ്വാകു ആണ് ഇക്ഷ്വാകു സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചത് എന്ന് പറയുന്നു. ജൈന സാഹിത്യത്തിലും ഇക്ഷ്വാകു സാമ്രാജ്യം 24 തീര്‍ത്ഥങ്കരര്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നതായി പറയുന്നു.

പുരാണപ്രകാരം, വസിഷ്ഠ മഹര്‍ഷിയാണ് ഇക്ഷ്വാകു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സര്‍വ്വസ്വവും. ഇക്ഷ്വാകു സാമ്രാജ്യത്തില്‍ നിന്നാണ് ശാക്യഗോത്രം രൂപം കൊള്ളുന്നത്‌. ശാക്യ ഗോത്രത്തില്‍ നിന്നും മൗര്യ സാമ്രാജ്യവും രൂപം കൊണ്ടു. ചന്ദ്രഗുപ്ത മൗര്യരാജാവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്‍ഗാമികളും കോലി വംശത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നു. ഇക്ഷ്വാകു സാമ്രാജ്യം പില്‍ക്കാലത്ത് ഒന്‍പതു പ്രധാന ഗോത്രങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. അതിലെ പ്രധാന ഗോത്രങ്ങളായിരുന്നു കോലി-(കോലിയ) യും, ശാക്യയും. ഏറ്റവും പുരാതന പ്രപഞ്ചഭരണാധികാരി എന്നറിയപ്പെടുന്നതും, മോഹന്‍ ജോ ദാരോയിലെ ശിലാ ലിഖിതങ്ങളില്‍ എഴുതപ്പെട്ട ചരിത്രത്തിലെ നായകനുമായ, മാന്ധതമഹാരാജനും,  രാമായണം രചിച്ച വാല്മീകി മഹര്‍ഷിയും കോലി വംശജരാണ്‌. കോലി വംശത്തിലെ സുന്ദരിയായ മഹാമായ എന്ന രാജകുമാരിയെയാണ് സുദ്ധോദന രാജാവ് വിവാഹം കഴിച്ചത്. ഇവരുടെ പുത്രനാണ് ശാക്യമുനി എന്നും, ശ്രീ ബുദ്ധന്‍ എന്നും അറിയപ്പെട്ട സിദ്ധാര്‍ത്ഥ രാജകുമാരന്‍. സിദ്ധാര്‍ത്ഥ രാജകുമാരന്റെ മുറപെണ്ണും,സഹധര്‍മ്മിണിയുമായ യശോധരയും കോലി വംശജയാണ്. (ഭഗവാന്‍ വേദ വ്യാസന്റെ മാതാവ് സത്യവതി കോലി വംശജയാണ്.)

ജൈനമതക്കാരായ ഉത്തരേന്ത്യന്‍ കലച്ചൂരികള്‍ സന്യാസികളും, പോരാളികളുമായ ജനസമൂഹമായിരുന്നു. കലച്ചൂരികള്‍, ദക്ഷിണേന്ത്യയില്‍ കളഭ്ര രാജാക്കന്മാര്‍ അഥവാ കാളീ അരശര്‍ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.  കലച്ചുരി/കളഭ്ര രാജാക്കന്മാര്‍ ആന്ധ്രാപ്രദേശില്‍ മുദ്ധിരാജ എന്നും, തമിഴ്നാട്ടില്‍ മുത്തുരാജ/മുത്തരയര്‍ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. തമിഴ്നാട്ടിലെ രാമേശ്വരത്ത് സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ ഈ രാജാക്കന്മാര്‍ അവിടങ്ങളില്‍  മുന്‍പ് ഉണ്ടായിരുന്ന രാജാക്കന്മാരെ യുദ്ധത്തില്‍ പരാജയപ്പെടുത്തി, ജൈന/ബുദ്ധ മതത്തില്‍ അധിഷ്ട്ടിതമായ സ്വന്തം സാമ്രാജ്യങ്ങള്‍ സ്ഥാപിക്കുകയും, അവിടുങ്ങളിലെ ബ്രാഹ്മണ ജനതയുമായി ഇടകലര്‍ന്നു വിവാഹബന്ധങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്തു. കളഭ്ര രാജാക്കന്മാരുടെ പിന്‍ഗാമികള്‍ ആയ ചോള സാമ്രാജ്യത്തിലെ പ്രശസ്തനായ കരികാല ചോള മഹാരാജാവിന്റെ ചെറുമകന്‍ ഇളന്തരയന്‍ ആണ് പല്ലവ സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചത്. പല്ലവന്മാരുടെ പിന്‍ഗാമികളാണ് മുത്തുരാജ/മുത്തരയ രാജാക്കന്മാര്‍.,  ചോള രാജാക്കന്മാരുടെ ഒരു കേരള ശാഖ 'പഴുവെട്ടരയര്‍' എന്നും പല്ലവന്മാരുടെ പിന്‍ഗാമികള്‍ 'പല്ലവരയര്‍' എന്നും അറിയപ്പെട്ടു.  മൂവേന്തന്മാര്‍ എന്നറിയപ്പെട്ട ചോള/ചേര/പാണ്ട്യ രാജാക്കന്മാര്‍ എല്ലാവരും കലച്ചൂരി/കളഭ്ര രാജാക്കന്മാരുടെ പിന്മുറക്കാരാണ്. ഈ രാജകുടുംബങ്ങള്‍ പരസ്പരം വിവാഹ ബന്ധങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരുന്നു.  തമിഴ്നാട്ടില്‍ ഏറ്റവും ആദ്യം മഹാക്ഷേത്രങ്ങളും,കോട്ടകളും പണികഴിപ്പിച്ചത്  മുത്തരയ രാജാക്കന്മാരാണ്. 

108 TEMPLES OF LORD MAHA VISHNU

108 Temples of Lord Maha Vishnu, Sung Mangalasasanam ( Praising ) by the all the 11 Alwars - Hamsams of Lord Maha Vishnu.

108 Divyadesams - The Temples only where 11 Azhwars made the Mangalasaasanams - Divyadesam means a group of 108 Vishnu Temples, only where the Alwars ( Azhwars ), believed to be the Hamsams ( Incarnations ) of Lord Maha Vishnu, worshipped theALMIGHTY as the presiding deity with their Hymns ( Pasurams ) and this type of worship is called as Mangalaasaasanam. Among 108 Divyadesams, 105 are in India, 1 in Nepal. The reaming 2 in the celestial world known as Thirupparkadal andThirupparamapatham. TheseHymns are called as “Nalayira Divya Prabandham”, the form of adoration of the deities in all the 108 Divyadesam and these are the verses in simple Tamil explaining the extracts of Vedas, Upanishads and Vyasa’s Bramma Sutra etc …

Among the 12 Alwars, only the 11 Alwars except Mathurakavi Alwar sung their Hymns on Lord Maha Vishnu in various Divyadesams. Where as Mathurakavi Alwar sung his Hymns only on Nammalwar his Guru ( He Never Sung Any Hymns on Vishnu but made hymns only about his Guru Nammalwar ). Srirangam is the One and Only, First and Foremost Important Divyadesam where all theEleven Alwars made Mangalasaasanam. Tirumala Tirupati is the Second Divyadesam hymned by Nine Alwars and Thirukkudanthai ( also calles as Sarangapani Temple ) in Kumbakonam, Tanjore District is the third Divyadesam which was Hymned by Seven Alwars.

The Alwars are Incarnations of Lord Maha Vishnu - Alwars are believed to be the Amsams of Lord Maha Vishnu . They were lived2500 years ago. However some evidences like the referances, words, and the vocabulary they used in their pasurams, which are called asNalayira Divya Prbandham advocate that they lived between 6th & 9th centuries AD. Poigai Alwar is believed to be the Hmasam ofPanchajanyam, the Conch of Vishnu. Boothathalwar is considered to be the Amsam of Kaumathagi, the mace of Vishnu where asPeyalwar is believed to be the Amsam of Nandhakam, the Sword of Vishnu. These three Alwars are named as “ Muthal Alwarkal “.

Thirumazhisai Alwar is the Amsam of Sudharshana, the Chakra ( Weapon ) of Vishnu . Nammalwar is the Amsam of Senai Mudhalvar.Kulasekara Alwar is the Amsam of Kausthubam, one of the Ornament of Vishnu ( A Necklace ). Periyalwar is the Amsam of Garudan
( Known as Periya Thiruvadi ). Sree Andal is the Amsam of Bhoomi Devi where as Thondaradipodi Alwar is the Amsam of Vanamalai,Crown of Maha Vishnu. Thiruppan Alwar is the Amsam of Sreevatsam, a Mole on Vishnu's Chest.  Thirumangai Alwar is the Amsam ofSarangam, the Bow of Vishnu and Madhurakvi Alwar is believed to be the Amsam of Vainatheya.      

Nalayira Divyaprabandham ( 4000 Divya Prabandham ) - A Tamil Veda for Sri Vaishnavites - Sri Vaishnavas consider Nalayira Divyaprabandham as holy as Vedas and they call it as Tamil Veda. Over a period time the hymns sung by all the 12 Azhwars were lost. One fine day, when a Saint named Nadhamuni were worshipping the ALMIGHTY at Thirukkudanthai Divyadesam ( Sarangapani Temple ) in Kumbakonam, Tanjore District had a chance to hear some of the pasurams started with “Aaraa Amudhe“ by some devotees in the temple.

He was very much attracted by those pasurams and had a thrust to collected all the pasurams and started searching. He then heard thatdescendants of Madhurakavi Azhwar were having some hymns. He went all te way to Thirukkovilur there and collected those hymns starting with “ Kanninum Sirithambu ”. At that time Nammazhwar appeared before him as a old man. He tested Nadhamuni vigorously. Finally he gave the pasurams to Nadhamuni. Nadhamuni then compiled all the pasurams into one and named as “ Nalayira Divyaprabandham ” in which Azhwars praised, described and worshipped the ALMIGHTY as a baby, a friend and a consort.

Divyadesam Temples All Over India - 95 Divyadesams are in Tamilnadu - Among the 106 Divyadesams in our material world , 11 Divyadesams ( Vada Nadu Divyadesams ) are in North India and the remaining 95 Divyadesams are in South India that too major of Divyadesams ( 82 ) are located in Tamilnadu. They are split into Chozha Nadu Divyadesams – 40 ( Trichy, Tanjore, Kumbakonam, Mayiladuthurai alias Mayavaram, Nagapattinam, Thiruvarur and Sirkazhi ( Worshipped as Thirunangur Divyadesams ), Nadu Nadu Divyadesams – 2 ( Cuddalore ), Pandiya Nadu Divyadesams – 18 ( Madurai, Pudukottai, Sreevilliputhur, Ramanathapuram & Tirunelveli ), Thondai Nadu Divyadesams – 22  ( Kanchipuram & Chennai ) and Chera Nadu Divyadesams - 13 in Kerala.

There is a strong belief in Sri Vaishnavam that, a Devotee who worships all the 106 Divyadesams here will be taken to the remaining Two Celestial Divyadesams by Vishnu along with him. Hence it’s a divine dream for every devotee to worship these Divyadesams. 

THIRU VARANGA PERUMAL ARAYAR

Thirunakshathram: vaikAsi, kEttai

avathAra sthalam: srirangam

AchAryan: maNakkAl nambi, ALavandhAr

Sishyas: emperumAnAr (grantha kAlakshEpa sishya)

Place where he attained paramapadham: thiruvarangam

ThiruvarangapperumAL arayar is the son of ALavandhAr and was one of the prime sishyas of ALavandhAr.

arayar was expert in music, dance and drama. It was during his arayar sEvai infront of namperumAL during an adhyayana uthsavam, he was singing “kedumidar” padhigam of thiruvAimozhi (10.2). In that padhigam, looking at ALavandhAr who is the leader of the assembly, he sings “nadaminO namargaLuLLIr nAmumakku aRiya chonnOm” meaning “Oh! my dear devotees, go to thiruvananthapuram now”, ALavandhAr accepts that as the instruction from namperumAL himself and leaves to thiruvananthapuram to perform mangaLAsAsanam to anantha sayana perumAL.

From the words of ALavandhAr during his final days, it is clear that arayar had great attachment towards thiruppANAzhwAr. During his final days, ALavandhAr declares that everyone should be very attached to thiruvarangapperumAL arayar because of his utmost devotion towards periya perumAL and thiruppANAzhwAr. Such is arayar’s greatness, that he is even glorified in public by ALavandhAr himself.

arayar was instrumental in bringing rAmAnujar to srirangam. After ALavandhAr‘s time and after emperumAnAr accepting sannyAsAsramam, all the srivaishnavas in srirangam pray to namperumAL to bring rAmAnujar to srirangam for living there permanently. periya perumAL at once sends a request to dhEva perumAL to send rAmAnujar to srIrangam. But pEraruLALan says he cannot send rAmAnjuar who is very dear to his heart. periya perumAL then devises a special plan to bring emperumAnAr over to srIrangam. He tells arayar that pEraruLALan likes music and sthOthram very much and once he is pleased he will give anything to the ones who pleased him with sthOthram. So, he instructs arayar to ask for emperumAnAr when dhEva perumAL wishes him to give anything.

arayar then leaves to kAnchIpuram, and when he reaches there, he is welcomed by varam tharum perumAL arayar (who is the local arayar swamy) to his thirumALigai and is looked after nicely. The next day, thirukkachi nambi hears about arayar’s arrival and he goes and offers his praNAmams and enquires about his well being. arayar requests nambi to bring him to dhEva perumAL for mangaLAsAsanam (it is customary for srivaishnavas while going to dhivyadhEsams, to always go to emperumAn with/through local kainkaryaparars). nambi obliges and arayar when seeing dhEva perumAL offers his obeisances reciting “kadhA punas chanka rathAng kalpaka dhvaja aravindha angucha vajra lAnchanam; thrivikrama thvachcharaNAmbhuja dhvayam madhIya mUrdhdhAnam alankarishyathi” meaning “Oh thrivikrama! when Oh when your lotus feet which has many auspicious symbols like the conch, sudharshana chakram, kalpaka tree, lotus, etcis going to decorate my head”. emperumAn through his archakars presents him thIrtham, prasAdham, srIsatagOpam, etc to him and asks him to render arayar sEvai in front of him. arayar with great love and devotion sings from many AzhwAr’s srIsUkthis with dance and action. emperumAn becomes extremely pleased and offers him many gifts. arayar says that he does not need those gifts and tells him that because dhEva perumAL is the one who bestows the desirers with whatever they desire for, emperumAn should also fulfill his desires. emperumAn agrees and says “I will give anything but myself and my wifes; go ahead and ask”. arayar then shows rAmAnujar and says that he wants him to be brought along to srIrangam. dhEva perumAL says “I did not think you were going to ask for him; ask for something else”. arayar replies “you are none other than srI rAman who does not have two words – you cannot refuse any more”. dhEva perumAL then finally agrees and gives a farewell to rAmAnujar. arayar holding rAmAnujar’s hands and starts his journey towards srIrangam. rAmAnujar then asks AzhwAn and ANdAn to go to his mutt and bring his thiruvArAdhana perumAL (pEraruLALan) and all the paraphernelia and leaves to srIrangam with everyone after taking permission from dhEva perumAL. Thus, arayar did the most important favour for srIvaishnavam by bringing rAmAnujar over to srIrangam to establish our sampradhAyam firmly and take it to great heights.

ALavandhAr instructs his 5 main sishyas to teach 5 different aspects to udayavar. periya nambi performs pancha samskAram to udayavar. periya thirumalai nambi teaches srI rAmAyaNam. thirukkOshtiyUr nambi teaches thirumanthra and charama slOka meanings. thirumAlai ANdAn teaches thiruvAimozhi. thiruvarangapperumAL arayar was instructed by ALavandhAr to teach some parts of aruLicheyal and charamOpAyam (the ultimate means – AchArya nishtai) to udayavar. emperumAnAr learns thiruvAimozhi fully from thirumAlai ANdAn and then periya nambi instructs him to learn the essence of our sampradhAyam from arayar. emperumAnAr, following the principles identified in sAsthram, first performs kainkaryam to arayar for 6 months before asking him to teach anything. He prepares milk in proper warmth every day and also prepares turmeric paste for arayar to be applied on him when necessary.

Once emperumAnAr prepares the turmeric paste that was not satisfactory for arayar – udayavar finds that out just by looking at arayar’s face which shows dissatisfaction. udayavar then prepares another batch of turmeric paste which satisfies arayar’s heart so much that he instructs the ultimate means and ultimate goal – AchArya kainkaryam. He instructs that “we should always think that the emperumAn whos is lying down in kshIrAbdhi (milk ocean) is the one who has taken the form of AchAryan”. We have already seen charamOpAyam in detail in ponnadi.blogspot.in/p/charamopaya-nirnayam.html.

arayar’s greatness is revealed in many idhihyams. Let us see a couple here:

§  In eedu vyAkyAnam for 1.5.11, while explaining “pAlEy thamizhar ichaikArar”  (பாலேய் தமிழர் இசைகாரர்) where ichaikArar means expert musician,nampiLLai quotes AzhwAn who would say ichaikArar means thiruvarangapperumAL arayar.

§  In eedu vyAkyAnam for 3.3.1, nampiLLai explains that when arayar starts singing“ozhivil kAlamellAm” (ஒழிவில் காலமெல்லாம்), he becomes very emotional and keeps singing kAlamellAm, kAlamellAm and completes with that without proceeding. In this padhigam, AzhwAr requests for eternal/uninterrupted/pure kainkaryam for thiruvEnkatamudayAn and this padhigam is identified as the explanation for second line of dhvaya mahAmanthram (kainkarya prArthanai).

Let us pray at his lotus feet to bless us with the same attachment towards emperumAn and AchAryan as well.

thiruvarangapperumAL arayar’s thanian

srIrAmamisra padha pankaja sancharIkam

srIyAmunArya vara puthram aham guNAdyam

ஸ்ரீராமமிஸ்ர பத பங்கஜ ஸஞ்சரீகம்

1. ஸ்ரீயாமுனார்ய வர புத்ரம் அஹம் குணாட்யம்

Srirangam Temple

Kanninun Siruthambu_STD pathasala rendering

Ritigaula/Adi composition on Araiyar seva,Srirangam